τελει-ωτής, οῦ, ὁ,

accomplisher, finisher, τῆς πίστεως Heb 12:2.

τελειωτής teleiōtēs 1x

    a finisher, one who completes and perfects a thing; one who brings through to final attainment, perfecter, Heb 12:2

G5051 — τελειωτής

τελειωτου, ὁ (τελειόω) (Vulg.consummator), a perfecter: τῆς πίστεως, one who has in his own person raised faith to its perfection and so set before us the highest example of faith, Heb 12:2. The word occurs nowhere else.

τελειωτής , - οῦ , ὁ

( < τελειόω ),

a consummator, finisher: Heb 12:2 (nowhere else). †

詞類次數：名詞（1）

原文字根：完成（者）

字義溯源：完成者，成終者；源自（G5048（τελειόω）=作成），而G5048（τελειόω）出自（G5046（τέλειος）=完全的），G5046（τέλειος）出自（G5056（τέλος）=界限，結局）。G5056（τέλος）出自（G5055（τελέω）X*=有目標的計劃）

出現次數：總共（1）；來（1）

譯字彙編：

1）成終者（1）來12:2