σεμνός,, ή, όν, ( σέβομαι ) revered, august, holy: I prop. of gods, e.g. Demeter, h.Cer. 1, 486; Hecate, Pi. P. 3.79; Thetis, Id. N. 5.25; Apollo, A. Th. 800; Poseidon, S. OC 55; Pallas Athena, ib. 1090 (lyr.); at Athens the Erinyes were specially the σεμναὶ θεαί, Id. Aj. 837, OC 90, 458, Ar. Eq. 1312, Th. 224, Th. 1.126, Autocl. ap. Arist. Rh. 1398b26; or simply Σεμναί, A. Eu. 383 (lyr.), 1041 (lyr.), E. Or. 410; τὸ ς. ὄνομα their name, S. OC 41; ς. βάθρον the threshold of their temple, ib. 100; ς. τέλη their rites, ib. 1050 (lyr.).
2. of things divine, ὄργια ς . h.Cer. 478, S. Tr. 765; θέμεθλα δίκης [Son 4:14]; ὑγίεια Simon. 70; θυσία Pi. O. 7.42; ς. ἄντρον the cave of Cheiron, Id. P. 9.30, cf. O. 5.18; ς. δόμος the temple of Apollo, Id. N. 1.72; παιάν A. Pers. 393; σέλμα ς. ἡμένων, of the Olympian gods, Id. Ag. 183 (lyr.); ς. ἔργα, of the gods, Id. Supp. 1037 (lyr.); μυστήρια S. Fr. 804, E. Hipp. 25; τέρμων οὐρανοῦ ib. 746; ς. βίος devoted to the gods, Id. Ion 56; σεμνὰ φθέγγεσθαι, = εὔφημα, A. Ch. 109 (v.l.), cf. Ar. Nu. 315, 364; ἦ πού τι ς. ἔστιν ὃ ξυναμπέχεις; A. Pr. 521; τὸ ς . holiness, D. 21.126 .
II of human or half-human beings, reverend, august, ἐν θρόνῳ σεμνῷ σεμνὸν θωκέοντα Hdt. 2.173, cf. A. Ch. 975, E. Supp. 384, al.; ς. θάλος Ἀλκαϊδᾶν Pi. O. 6.68; τὸ σχῆμα σεμνὸς κοὐ ταπεινός E. Fr. 688; αἱ φαυλότεραι . . παρὰ τὰς σεμνὰς καθεδοῦνται beside the great ladies, Ar. Ec. 617, cf. Isoc. 3.42; οἱ σεμνότατοι ἐν ταῖς πόλεσιν Pl. Phdr. 257d; ἄνθρωπος οὐ ς ., i.e. a nobody, Ar. Fr. 52D.; opp. χαῦνος, Pl. Sph. 227b ( Comp. ); opp. κομψός, X. Oec. 8.19; σεμνὸς οὐ προσώπου συναγωγαῖς ἀλλὰ βίου κατασκευαῖς Isoc. 9.44: c. dat., revered by . ., ς. πόλει Riv.Fil. 57.379 ( Crete ); also, worthy of respect, honourable, [1Ti 3:8]; [1Ti 3:11], Ep.[Php 4:8] .
2. of human things, august, stately, majestic, θᾶκοι A. Ag. 519; ἱμάτια Ar. Pl. 940, cf. Ra. 1061 ( Comp. ); ταφή X. HG 3.3.1; πράγματα, ἔργα, Ar. V. 1472, Isoc. 12.213; σεμνοτέραν τὴν πόλιν ποιῆσαι Is. 5.45; οἰκία τοῦ γείτονος οὐδὲν σεμνοτέρα D. 3.26, cf. 29; ψεύδεσι [τοῦ Ὁμήρου] ς. ἔπεστί τι Pi. N. 7.22; λεγόντων . . περὶ αὐτοῦ ς. λόγους Hdt. 7.6; of Tragedy, Pl. Grg. 502b; of style, Arist. Po. 1458a21, cf. Rh. 1404b8 ( Comp. ); of certain metres, ib. 1408b32; ἐπὶ τὸ ς. μιμεῖσθαι to imitate it in its noble qualities, Pl. Lg. 814e; ς. τι λέγειν, πράσσειν, Id. R. 382b, E. Tr. 447; σεμνὰ ἄττα μεμαθηκότας Pl. Ep. 342a; οὐδὲν ς . nothing very wonderful, Arist. EN 1146a15; so τί ἂν εἴη τὸ ς . (sc. τοῦ νοῦ ); Id. Metaph. 1074b18; worthy of respect, E. IA 996; σεμνόν ἐστι, c. inf., ’tis a noble, fine thing to . ., Pl. Cra. 392a, Isoc. Ep. 9.5 .
3. metaph., ς. βρῶμα a noble dish, Aristopho 7, cf. Archestr. Fr. 20; ς. ὀσμή Mnesim. 4.60, etc.
III in bad sense,
proud, haughty, τὰ σέμν’ ἔπη S. Aj. 1107; σεμνότερος καὶ φοβερώτερος And. 4.18; τὸ ς . haughty reserve, E. Hipp. 93, cf. Med. 216 .
2. in contempt or irony, solemn, pompous, ς. καὶ ἅγιον Pl. Sph. 249a; τί σεμνὸν καὶ πεφροντικὸς βλέπεις; look grave and solemn, E. Alc. 773; τὸ ς. ἄγαν καὶ τραγικόν Arist. Rh. 1406b7: very freq. in Com., ἀνελκτοῖς ὀφρύσι σεμνός Cratin. 355; ὡς ς. οὑπίτριπτος how grand the rascal is! Ar. Pl. 275; ὡς ς. ὁ κατάρατος Id. Ra. 178; λόγοι ς . Id. V. 1175; σεμνὸς σεμνῶς χλανίδ’ ἕλκων Ephipp. 19 . Adv. -νῶς A. Supp. 193, E. Ion 1133, Ar. V. 585, etc.; ὥσπερ κοχλίας σεμνῶς ἐπηρκὼς τὰς ὀφρῦς, of Plato, Amphis 13; σεμνῶς κεκοσμημένος X. Cyr. 6.1.6, etc.; περὶ εὐτελῶν ς. λέγειν Arist. Rh. 1408a13: Comp. -ότερον X. Mem. 3.5.20: Sup. -ότατα Plb. 15.31.7 .