πυρρός, ά ( Ion. ή ), όν, but Trag. and Dor. πυρσός, ή ( Dor. ά ), όν, E. Ph. 32, HF 361 (lyr.), Mosch. 2.70, cj. in A. Pers. 316; rare in Prose, Plu. Pel. 22: ( πῦρ ): -
flame-coloured, yellowish-red ( πυρρὸν ξανθοῦ τε καὶ φαιοῦ κράσει γίγνεται Pl. Ti. 68c, cf. Arist. Metaph. 1054b13, Gal. 9.600), ᾠοῦ τὸ π . the yolk of an egg, Hp. Mul. 2.171, PLit.Lond. 170 (i A.D.); ἡ λευκότης γίγνεται πυρρή Hp. Aër. 20; of sediment in urine, Id. Epid. 6.1.5 .
2. esp. of persons with red hair, Xenoph. 16.2, Hdt. 4.108; π. τὸ Σκυθικὸν γένος Hp. Aër. 20; οἱ ἁλιεῖς π . Arist. Pr. 966b26; π. τρίχες Id. GA 785a19; of the colour of the first beard, γενειάς A.l.c.; γένυες E. Ph. 32; [ θρίξ ] Theoc. 15.130, cf. 6.3 .
3. generally, tawny, λέων E. HF l.c., Arist. GA 785b17, AP 6.263 ( Leon. ); βοῦς PLond. 3.890.5, 10 ( i B.C., written πυραί ), Plu. 2.363b; ἵππος [Rev 6:4]; [ πώλου] ἡ χρόα στίλβουσα τῆς χαίτης πυρσότατον Plu. Pel. 22; αἶγες PHib. 1.120.6 (iii B.C.); τὰ χρώματα τῶν κυνῶν X. Cyn. 4.7 .
4. of more positive colour, red, χλανίς Hdt. 3.139; ῥόδον Mosch. 2.70; ἕψημα LXX [Gen 25:30]; τὸ π. redness, Ar. Ec. 329: - Ep. Comp. (for πυρρότερα ), πῠρώτερα φοινίσσεσθαι to be of a brighter red, Arat. 798 .
5. blushing, Ar. Eq. 900; also κύων . . πύρσ’ ἔχουσα δέργματα glaring with bloodshot eyes, E. Hec. 1265 .
II parox. Πύρρος, ὁ, Pyrrhus, as pr. n.; also Πύρϝος, name of a horse, GDI 3119h50 ( Corinth ); cf. Πυρϝίας IG 4.492.5 (Mycenae, vi B.C. ), Πυρϝαλίων ib.517.4 ( Argos ). (Prob. from Πυρσϝός .)
πυρρός pyrros 2x
of the color of fire, fiery red, [Rev 6:4]; [Rev 12:3]
Πύρρος Pyrros 1x
Pyrrhus, pr. name, [Act 20:4]
☞ MOUNCE | NIV | ESV | HCSB | NRSV