προ-σκοπή

(A), ἡ, looking out for, ἐς π. τῶν Φοινισσῶν νεῶν οἴχεσθαι Th. 1.116; ἐς π. πεμφθέντες D.C. 36.9 .

προσ-κοπή

(B), ἡ,= πρόσκομμα, offence taken, φθόνος καὶ π . Plb. 6.7.8; π. καὶ μύσος Id. 30.29.7; πρός τινα ἀλλοτριότης καὶ π . Id. 31.10.4, cf. Phld. Po.Herc. 994.38, D.S. 31.17; νοσήματα κατὰ προσκοπὴν γινόμενα, i.e. antipathies, Chrysipp.Stoic. 3.102; προσκοπῆς ἄξιος S.E. M. 1.195: but μηδεμίαν π. διδόναι give no cause of offence, 2Co 6:3 .

προσκοπή proskopē 1x

    pr. a stumbling; offense; in NT an offense, shock, ground of exception, 2Co 6:3

G4349 — προσκοπή

προσκοπης, ἡ (προσκόπτω), an occasion of stumbling (so R. V. (but A. V. offence)): διδόναι προσκοπήν (namely, ἄλλοις), to do something which causes others to stumble, i. e. leads them into error or sin, 2Co 6:3 (cf. Winers Grammar, 484 (451)). (Polybius; (for כִּשָּׁלון, fall, Pro 16:18, Graecus Venetus).)

** προσκοπή , - ῆς , ή

( < προσκόπτω ),

[in Gr . Ven.: Pro 16:18 (H3783) * ;]

an occasion of stumbling, offence: 2Co 6:3. †

詞類次數：名詞（1）

原文字根：向著-打擊

字義溯源：絆腳之事物，妨礙，罪，犯法；源自（G4350（προσκόπτω）=絆跌），由（G4314（πρός）=向著）與（G2875（κόπτω）*=砍）組成，而G4314（πρός）出自（G4253（πρό）*=前）

出現次數：總共（1）；林後（1）

譯字彙編：

1）妨礙（1）林後6:3