πρᾶος, ον,
also πρᾱΰς, Ion. πρηΰς, εῖα, ΰ: - πρᾶος supplies sg. in Att., Trag., and Com., exc. that the fem. is always πραεια ( πρᾶος as fem. only in Plu. 2.168d); but sg. πραΰς, Ion. πρηΰς, is used in Ep. and Lyr. (also in X. and usu. in LXX, Plb., etc.): - pl., nom. πρηέες Hp. Epid. 1.10, πρηεῖς AP 5.208 ( Posidipp. or Asclep. ), πρᾶοι Pl. R. 562d, etc.; fem. πρηεῖαι AP 6.244 ( Crin. ); neut. πραέα X. Oec. 15.4, Eq. 9.10, etc., πρᾶα Arist. HA 488b22, f.l. in Ph. 2.351; gen. πραέων X. An. 1.4.9; dat. πραέσι Pl. Lg. 888a, 930a, fem. πραίαις written for πραείαις IG 7.3101 (Lebad., iii A.D. ); acc. πραεῖς Plb. 18.37.7, πράους Isoc. 3.55: Comp. πραότερος Lys. 20.21, πραΰτερος Epich. 153, Pl. Ti. 85a, etc., Ion. πρηΰτ- Hdt. 2.181: Sup. πραότατος Pl. Phd. 116c, etc., πραΰτατος Syria 5.337 ( Sidon ); Ep. and Ion. πρηΰτατος A.R. 2.937, AP 6.349 ( Phld. ); πράϋστος MAMA 1.237 ( Phrygia ). (The ι subscr. is freq. written in codd., but Πρᾶος is written in IG 22.1928.20 (pr. n., iv B.C. ), IGRom. 4.504 (Pergam.), cf. Phot., Et.Gud. 478.31; πραύτερος is found once in codd., Pl. Ti. l.c. (proved wrong by πραΰς Com.Adesp. in Gött. Nachr. 1922.31, πραέα (neut. pl.) in PCair.Zen. 33.12 (iii B.C.), πραέως UPZ 144.6 (ii B.C.), and by the absence of iota in Ion. πρηΰς )): -
mild, soft, gentle (not in Il. or Od. ):
1 of things, πρηῢ σέλας H.Hom. 8.10; πραῢς ὄαρος Pi. P. 4.136; mild, πυρετοί Hp.l.c.; ἰητρείη πρηεῖα Id. Art. 69; of sound, soft, gentle, τὴν φωνὴν πραοτέραν ποιοῦνται X. Smp. 1.10; ἀνέμων πρηΰτατε Ζέφυρε AP 6.349 ( Phld. ); ὠδῖνες ib. 244 ( Crin. ); κέντρον ib. 229 (Id.).
2. of persons, mild, gentle, meek, πραῢς ἀστοῖς Pi. P. 3.71; πᾶσιν ἵλεώς τε καὶ πρᾶος Pl. R. 566e; πρὸς τοὺς οἰκείους π. ib. 375c; π. τὸ ἦθος Id. Phdr. 243c; π. ἐν τοῖς λόγοις Id. Euthd. 303d; esp. after having been angry, Hdt. 2.181 ( Comp. ); ὁ θὴρ ὅδ’ ἡμῖν π., of Dionysus, E. Ba. 436; of a horse, gentle, ἀλλήλοις πραότεροι X. Cyr. 2.1.29; of other animals, tame, ἰχθύων μεγάλων καὶ πραέων Id. An. 1.4.9, cf. Arist. HA 488b22; ζῷα . . πραέα πρὸς τοὺς ἀνθρώπους X. Oec. 15.4: prov., πραΰτερος μολόχας Epich. 153; also, τόπος ἡμερώτερος καὶ πραότερος Isoc. 9.67 .
3. of actions, feelings, etc., mild, τιμωρίαι πραότεραι Pl. Lg. 867b; πραότεραι ἡδοναί ib. 815e; λόγοι, ἤθη, φύσις, ib. 888a, 930a, R. 375c; ὄσσοισι πρηέσιν δέρκευ BMus.Inscr. 921b8 (Branchidae, i/ii A.D. ); τὰ πραέα caresses, X. Eq. 9.10; πραότερα πάσχειν Pl Cri. 49b.
II making mild, taming, φάρμακον πραῢ τείνων ἀμφὶ γένυι, of a bridle, Pi. O. 13.85; προκινεῖν αὐτὸν [τὸν ἵππον] ὡς πραοτάτοις σημείοις X. Eq. 9.3 .
III Adv. πράως, mildly, gently, πράως πείθειν τινά, φέρειν τι, Pl. R. 589c, Cri. 43b; πράως ἔχειν πρός τι Id. Ly. 211e; πράως λέγειν τὸ πάθος to speak lightly of it, X. An. 1.5.14; πράως διακεῖσθαι, opp. ὀργίζεσθαι, D. 21.183; πράως, μὴ πικρῶς Id. 18.265; in physical sense, gently, Orib. Fr. 134: Comp., πραότερον προδιδάσκειν, κολάζειν, Pl. Grg. 489d, Phd. 94d; πραοτέρως (v.l. -υτέρως ) ἔχειν τινί J. AJ 17.6.4: Sup., φέρειν . . ὡς πραότωτα Pl. R. 387e: later form πραέως ( πράως [Ἀττικοί], οὐ πραέως Phot. ), UPZ 144.6 (ii B.C.), D.S. 1.36, Dsc. 1.13, dub. in Com.Adesp. 336.5 (cf. πρατίας ), etc.: Ion. πρηέως cj. in Democr. 46 ( πράως and πραέως codd.). (Cogn. with Skt. prîṇâ´ti ’love, give pleasure to’, Goth. frijon ’love’, frijonds ’friend’.)
G4235 — πρᾷός
(so R G in [Mat 11:29]; on the iota subscript, cf. Lob. ad Phryn., p. 403f; Alexander Buttmann (1873) Ausf. Spr. § 64, 2 i., p. 255; (Lipsius, Gramm. Untersuch., p. 7f; cf. Winer's Grammar, § 5, 4 d. and p. 45 (44))) or πρᾷός, πραα, πραου, and πραΰς (L T Tr WH, so R G in [Mat 21:5] (4); (cf. Tdf. Proleg., p. 82)), πραείᾳ, πραυ, genitive πραέως T Tr WH for the common form πρᾳέος (so Lachmann; πρᾳέος R G), see βαθέως (cf. Buttmann, 26 (23)), plural πραεῖς L T Tr WH, πραεῖς R G; from Homer down; gentle, mild, meek: [Mat 5:5](4); [Mat 11:29]; ; [1Pe 3:4]; the Sept. several times for עָנָו and עָנִי. (Cf. Schmidt, chapter 98, 2; Trench, § xlii.; Clement of Alexandria, strom. 4, 6, 36.)