πιστικός

(A), ή, όν, ( πίνω )

liquid, νάρδος Ev.Mar 14:3, Ev.Joh 12:3 .

πιστικός

(B), ή, όν, ( πίστις )

faithful, Vett.Val. 10.14, Cat.Cod. Astr. 8(4).169; γυνὴ π. καὶ οἰκουρός Artem. 2.32 . Adv. - κῶς, ἔχειν πρὸς ἀλλήλους Plu. Pel. 8: Sup. - ώτατα Hld. 3.9 .

2. late spelling of πειστικός (q.v.).

πιστικός pistikos 2x

    genuine, unadulterated, pure, Mar 14:3; Joh 12:3

G4101 — πιστικός

πιστικη, πιστικον (πιστός), pertaining to belief;

a. having the power of persuading, skillful in producing belief: Plato, Gorgias, p. 455 a. b. trusty, faithful, that can be relied on: γυνή πιστικη καί οἰκουρός καί πειθομενη τῷ ἀνδρί, Artemidorus Daldianus, oneir. 2, 32; often so in Cedrenus (also (of persons) in Epiphanius, John Moschus, Sophronius of Damascus; cf. Sophocles' Lexicon, under the word); of commodities equivalent to δόκιμος, genuine, pure, unadulterated: so νάρδος πιστικη (but A. V. spike-(i. e. spiked) nard, after thenardispicati of the Vulg. (in Mark)), Mar 14:3; Joh 12:3 (for nard was often adulterated; see Pliny, h. n. 12,26; Dioscorides (?) de mater. med. 1, 6 and 7); hence, metaphorically, τό πιστικον τῆς καινῆς διαθήκης κρᾶμα, Eusebius, dem. evang. 9, 8 (p. 439 d.). Cf. the full discussion of this word in Fritzsche on Mark, p. 596ff; Lücke on Joh 12:3, p. 494ff; Winer's Grammar, 97f (92f); (especially Dr. James Morison on Mark, the passage cited).

† πιστικός , - ή , - όν ( πίστις ),

1. having the gift of persuasion ( Plat „ Gorg., 455 A).

2. (a) of persons, faithful, trusty (plut.);

(b) of things, trustworthy, genuine : νάρδος Papyri, Mar 14:3, Joh 12:3. †

詞類次數：形容詞（2）

原文字根：相信（的）

字義溯源：可信靠的，真實的，真，有信心的，純淨的，真正的，無雜質的；源自（G4102（πίστις）=信）；而G4102（πίστις）出自（G3982（ἐπισείω / πείθω）*=說服）。這字在新約只用了兩次（可14:3；約12:3），用來描寫哪噠香膏，意即：這哪噠香膏是真正的，是無雜質的。有些聖經學者認為，這字（pistikos,G4101（πιστικός）=可信靠的）不是由（pistis,G4102（πίστις）=信，信服）演變出來的，乃是由一種提煉香膏的植物之拉丁文名字，或由阿拉姆語{pastakia）繙譯過來的。如果這是事實，就表明這個編號乃是一種植物的名稱

出現次數：總共（2）；可（1）；約（1）

譯字彙編：

1）真（2）可14:3；約12:3