πανδοχεύς (
pandocheús｜
pan-dokh-yoos'｜
noun｜
innkeeper)
[Grk]
πανδοχεύς,
πανδοκεύς LN: 7.12 GK: G4105,
G4107
Derivation: from the same as
πανδοχεῖον;
Strong's: an innkeeper (warden of a caravanserai)
KJV: --host.
See: πανδοχεῖον πανδοχευς
no Definition found
πανδοχεύς pandocheus 1x
the keeper of a public inn or caravanserai, a host, [Luk 10:35]
G3830 — πανδοκεύς
see πανδοχεύς.
G3830 — πανδοχεύς
,
πανδοχεως,
ὁ (
πᾶς and
δέχομαι (hence, literally, 'one who receives all comers')), for the earlier and more elegant
πανδοκεύς (so Tdf.; (cf. Winers Grammar, 25 note)),
an inn-keeper, host:
[Luk 10:35]. (Polybius 2, 15, 6; Plutarch, de sanit. tuenda c. 14.)
* παν - δοχεύς , - έως , ὁ
( < πᾶς , δέχομαι ),
late form of the Att. . πανδοκεύς ( T , in l ),
an innkeeper, host: [Luk 10:35]. †
πανδοκεύς , see πανδοχεύς .
πανδοκεύς / πανδοχεύς原文音譯：pandoceÚj 潘-多休士
詞類次數：名詞（1）
原文字根：每一-領受（者）
字義溯源：客棧主人，主人，店主；源自（G3829（πανδοκεῖον / πανδοχεῖον）=全部容納）；由（G3956（πᾶς）*=眾人，所有）與（G1209（δέχομαι）*=領受）組成
出現次數：總共（1）；路（1）
譯字彙編：
1）店主（1）[路10:35]