παιδιόθεν (paidióthen|pahee-dee-oth'-en|adverb|from childhood)
[Grk] παιδιόθεν, παιδόθεν LN: 67.153 GK: G4085, G4088
Derivation: adverb (of source) from παιδίον;
Strong's: from infancy
KJV: --of a child.
See: παιδίον