μᾰκᾰρ-ισμός, ὁ,

pronouncing happy, blessing, Pl. R. 591d, Arist. Rh. 1367b33, Andronic. Pass. p.570 M., Plu. 2.471c; giving praise or thanks, Epicur. Sent. Vat. 52, Phld. D. 3 Fr. 86a.

μακαρισμός makarismos 3x

    a happy calling, the act of pronouncing happy, Rom 4:6; Rom 4:9;

    self-congratulation, Gal 4:15

G3108 — μακαρισμός

μακαρισμου, ὁ (μακαρίζω), declaration of blessedness: Rom 4:9; Gal 4:15; λέγειν τόν μακαρισμόν τίνος, to utter a declaration of blessedness upon one, a fuller way of saying μακαρίζειν τινα, to pronounce one blessed, Rom 4:6. (Plato, rep. 9, p. 591 d.; (Aristotle, rhet. 1, 9, 34); Plutarch, mor., p. 471 c.; ecclesiastical writings.)

* μακαρισμός , - οῦ , ὁ

( μακαρίζω ),

a declaration of blessedness, felicitation: Rom 4:6; Rom 4:9, Gal 4:15 ( Plat ., Arist .). †

詞類次數：名詞（3）

原文字根：有福（著）

字義溯源：祝褔，稱為有福，福，福氣，有福，祝賀；源自（G3106（μακαρίζω）=稱為有福），而G3106（μακαρίζω）出自（G3107（μακάριος）*=極其蒙褔的）

出現次數：總共（3）；羅（2）；加（1）

譯字彙編：

1）福氣（1）加4:15；

2）福（1）羅4:9；

3）有福的：（1）羅4:6