κοσμο-κράτωρ [ ᾰ], ορος, ὁ,

1. lord of the world, epith. of οὐρανός, Orph. H. 4.3; Ζεὺς Μίτρας Ἥλιος κ. Not.Scav. 1912.323 (Rome).

2. of the Emperors, IG 14.926, Sammelb. 4275, cf. Ptol. Tetr. 175, Heph.Astr. 1.1.

3. Astrol., ruler of the κόσμος, i.e. planet, Id.in Cat.Cod.Astr. 6.68, Vett.Val. 171.6; οἱ ἑπτὰ κ. Dam. Pr. 131; οἱ κ. τοῦ σκότους τούτου the cosmic rulers of this sinful world, Eph 6:12; οἱ κ. οἱ τὰ ὑπὸ σελήνην στοιχεῖα διοικοῦντες Iamb. Myst. 2.3.

κοσμοκράτωρ kosmokratōr 1x

    pr. monarch of the world; in NT a worldly prince, a power paramount in the world of the unbelieving and ungodly, Eph 6:12

G2888 — κοσμοκράτωρ

κοσμοκρατορος, ὁ (κόσμος and κρατέω), lord of the world, prince of this age: the devil and demons are called in plural οἱ κοσμοκρατορες τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος (but critical editions omit τοῦ αἰῶνος) τούτου (R. V. the world-rulers of this darkness), Eph 6:12; cf. 11; Joh 12:31; 2Co 4:4; see ἄρχων. (The word occurs in the Orphica, 8, 11; 11, 11; in ecclesiastical writings of Satan; in rabbinical writings כּוזְמוקְרָטור is used both of human rulers and of the angel of death; cf. Buxtorf, Lex. talm. et rabb., p. 2006 (p. 996, Fischer edition).)

*† κοσμοκράτωρ , - ορος , ὁ

( < κόσμος , κρατέω ),

1. in Orphic hymns, al. ( v. AR , Ε ph ., l.c .), a ruler of the whole world (and so in Rabbinic writings: קוׂזמוׂקְרָטוׂר ).

2. a ruler of this world (in contrast to παντο κράτωρ ): οἱ κ . τ . σκότους τούτου , the rulers of this dark world, Eph 6:12. †

詞類次數：名詞（1）

原文字根：系統-握住（者）

字義溯源：世界統治者（撒但），管轄，管轄世界的；由（G2889（κόσμος）*=世界）與（G2902（κρατέω）=用力氣，意即捉住或保持）組成；其中G2902（κρατέω）出自（G2904（κράτος）*=活力，權力）

出現次數：總共（1）；弗（1）

譯字彙編：

1）管轄⋯世界的（1）弗6:12