ἤρεμ-ος, ον,

1. later form for ἠρεμαῖος, quiet, ἤ. καὶ ἡσύχιος βίος 1Ti 2:2, cf. OGI 519.10 (iii A.D.), Procl. in Prm. p.536 S.; ἠ. πούς Luc. Trag. 207; ἤρεμον ἑαυτὸν παρέχειν IPE 12.40.24 (Olbia, ii/iii A.D.); -ώτερος ἐπισπασμός gentler traction, Sor. 1.73.

2. τὸ ἤ. smoothness, of pigments, Thphr. Lap. 62.

3. Adv. -μως quietly, Asp. in EN 120.13. (Cf. Lith. rìmti ’grow still’, Goth. rimis (= ἡσυχία), Skt. ramṇâti ’set at rest’.)

ἤρεμος ēremos 1x

    tranquil, quiet, 1Ti 2:2

G2263 — ἤρεμος

ἤρεμον, quiet, tranquil: ἤρεμον καί ἡσύχιον βίον, 1Ti 2:2. (Lucian, trag. 207; Eustathius, Hesychius; comparative ἠρεμεστερος, from an unused ἠρεμης, Xenophon, Cyril 7, 5, 63; more common in the earlier Greek writings is the adverb ἠρέμα. (Cf. Winers Grammar, § 11 at the end; Buttmann, 28 (24).))

**† ἤρεμος - ον ,

[in LXX Ezr 3:13 A * ;]

quiet, tranquil ( Luc ., al. ): 1Ti 2:2. †

SYN: ἡσύχιος G2272, q.v.

詞類次數：形容詞（1）

原文字根：柔順

字義溯源：安靜的^，平穩的，平靜的，無事地；或源自（G2048（ἔρημος）=曠野*）

出現次數：總共（1）；提前（1）

譯字彙編：

1）無事地（1）提前2:2