ἐπίνοια, ἡ,
I
1. thinking on or of a thing, thought, notion, οὐδ’ ἐς ἐπίνοιαν ἰέναι τινός Th. 3.46; ὡς.. Id. 4.92; οὐδ’ ἐπίνοιαν ποιήσασθαί τινος Plb. 1.20.12; τὰς ἐ. εἴς τι φέρειν D.H. Pomp. 1; πάσαις ταῖς ἐ. γίγνεσθαι περί τι Plb. 5.110.10; conception, idea, ἐναργὴς τοῦ πράγματος ἐ. Epicur. Fr. 255, cf. Phld. D. 3.8, al.; κατ’ ἐπίνοιαν in idea, opp. κατὰ περίπτωσιν (q.v.), Stoic. 2.29; κατ’ ἐ. ψιλὴν ὑφεστάναι ib.159; πᾶσαν ἐ. ἀτοπίας ὑπερβάλλειν Plu. 2.1065d.
2.. power of thought, inventiveness, οἶνον σὺ τολμᾶς εἰς ἐ. λοιδορεῖν; Ar. Eq. 90, cf. X. Cyr. 2.3.19; κατὰ τέχνην καὶ ἐ. γίγνεσθαι Thphr. Od. 7.
3.. invention, device, conceit, ἐ. ἀστειοτάται Ar. Eq. 539; ζητεῖν καινὴν ἐ. Id. V. 346; θαυμαστὰς ἐξευρίσκων ἐ. Id. Eq. 1322, etc.; τέχνης ἐπίνοιαι Arist. Mu. 399b17; πενία ἐπινοιῶν διδάσκαλος Secund. Sent. 10.
4.. purpose, design, τίν’ ἐ. ἔσχεθες; E. Ph. 408, cf. Med. 760 (lyr.); τίς ἐ.; Ar. Th. 766, cf. Av. 405 (lyr.); ἥτις ἡ ’πίνοια τῆς ἐγκεντρίδος Id. V. 1073, cf. Pl. 45; κατὰ τὴν ἐκφορὰν καὶ τὴν ἐ. Stoic. 2.128; ἡ ἐ. τῆς καρδίας [Act 8:22]: pl., ἐξ οἰκείων ἐ., = sua sponte, OGI 580.7 (Cilicia, iv A.D.).
II. afterthought, second thoughts, ψεύδει γὰρ ἡ ’πίνοια τὴν γνώμην S. Ant. 389.
III.
1. intelligence, κοινὴ ἐ. Plb. 6.5.2, cf. Longin. ap. Eus. PE 15.20.
2.. Psychol., reflection on experience, retrospection, Plot. 2.9.1, 6.8.7.
G1963 — ἐπίνοια
ἐπινοίας, ἡ (ἐπινοέω to think on, devise), thought, purpose: [Act 8:22]. ([Jer 20:10]; Wis. 6:17, etc.; often in Greek writings from Sophocles and Thucydides down.)
ἐπίνοια , - ας , ἡ
( < ἐπινοέω , to contrive),
[in LXX : [Jer 20:10], Wis 6:16 ; Wis 9:14 ; Wis 14:12 ; Wis 15:4 , Sir 40:2 , 2Ma 12:45 , 4Ma 17:2 * ;]
a thought, design: [Act 8:22]. †