ἐνυβρ-ίζω,
1. insult or mock one in a thing, τινά τινι S. Ph. 342; τινὰ ἐν κακοῖς E. El. 68; μήμου ἐνυβρίξῃς ἁγνὸν τάφον Epigr.Gr. 195 (Vaxos).
2. c. dat. pers., insult, γυναιξίν Plb. 10.26.3, cf. POxy. 237 vi 17 (ii A. D.); εἴς τινα D.S. 34.2.
3. abs., Ar. Th. 720.
4. in Pass., Medic., of ulcers, to be irritated, Sor. 1.120.
** ἐν - υβρίζω ,
[in OT ( Al. ), [Lev 24:11] * ;]
to insult, mock at: [Heb 10:29]. †