ἔκδηλος, ον,
strengthd. for δῆλος,
I conspicuous, ἵν’ ἔ. μετὰ πᾶσιν Ἀργείοισι γένοιτο Il. 5.2: hence, considerable, σίτου μοῖρα CPHerm. 6.4.
II quite plain, πάντ’ ἐποίησεν ἔκδηλα D. 2.21, cf. OGI 665.13 (i A. D.), etc.: Sup., ἐκδηλοτάτη ἐνάργεια Phld. Herc. 1251.13.
III Adv. -λως openly, manifestly, plainly, Id. Vit. p.40J., Ph. 1.111, Plu. Oth. 17, etc.: Comp., Id. 2.625d, Them. Or. 15.192a: Sup., Philostr. Her. 19.12, D.C. 60.3.
G1552 — ἔκδηλος
ἔκδηλον (δῆλος), evident, clear, conspicuous: [2Ti 3:9]. (Homer, Iliad 5, 2; Demosthenes, p. 24, 10; Polybius)
** ἔκ - δηλος , - ον
( < δῆλος ),
[in LXX : 3Ma 3:19 ; 3Ma 6:5 * ;]
strengthened form of δῆλος , q.v. , quite clear, evident: [2Ti 3:9]. †