ἔγκλημα (énklēma|eng'-klay-mah|noun|charge)
[Grk] ἔγκλημα LN: 56.6 GK: G1598
Derivation: from ἐγκαλέω;
Strong's: an accusation, i.e. offence alleged
KJV: --crime laid against, laid to charge.
See: ἐγκαλέω