διαταράσσω (
diatarássō｜
dee-at-ar-as'-so｜
verb｜
to confuse)
[Grk]
διαταράσσω LN: 25.246 GK: G1410
Derivation: from
διά and
ταράσσω;
Strong's: to disturb wholly, i.e. agitate (with alarm)
KJV: --trouble.
See: διάSee: ταράσσω διατᾰράσσω,
Att. διά-ττω, throw into confusion, X. Mem. 4.2.40, Pl. Lg. 693c, Plb. 11.1.9, Phld. Piet. 108: - Pass., δ. ἐν ταῖς τοῦ βίου μεταβολαῖς Isoc. 2.39, cf. Epicur. Ephesians 1 p.66U., D.S. 18.7, Jul. Or. 3.116d.
διαταράσσω diatarassō 1x
to throw into a state of perturbation, to move or trouble greatly, [Luk 1:29]
G1298 — διαταράσσω
or διαταράττω: 1 aorist passive διεταραχθην; to agitate greatly, trouble greatly, (Latinperturbare): [Luk 1:29]. (Plato, Xenophon, others.)
** δια - ταράσσω ,
[in Sm .: [1Ki 20:43] * ;]
to agitate greatly (Lat. perturbare): [Luk 1:29], †
διαταράσσω原文音譯：diatar£ssw 笛阿-他拉所
詞類次數：動詞（1）
原文字根：經過-攪擾
字義溯源：徹底的攪擾，震動，大有困難，使混亂，驚慌；由（G1223（διά）*=通過，全然）與（G5015（ταράσσω）*=激動，攪亂）組成
出現次數：總共（1）；路（1）
譯字彙編：
1）就很驚慌（1）[路1:29]