δανειστηìς

δαν-ειστής, οῦ, ὁ,

I money-lender or creditor, IPE 12.32 B 84 (Olbia), LXX 2Ki 4:1, Luk 7:41, Ph. 2.284,al., Hierocl. p.57 A., POxy. 68.25 (ii A.D.).

II borrower, IG 12(7).67.41,68.4 (Amorg.), Plu. Sol. 13.

δανιστής danistēs 1x

    a money-lender, creditor, Luk 7:41

G1157 — δανειστής

(T WH δανιστής (see Iota)), δανειστοῦ, ὁ (δανείζω, which see), a money-lender, creditor: Luk 7:41. (2Ki 4:1; Psa 108:11; Pro 29:13; Sir. 29:28. Demosthenes, p. 885, 18; Plutarch, Sol. 13, 5; de vitand. acre, etc. 7, 8; (others).)

δανιστής , - οῦ , ὁ

(late form of - ειστής , Rec. ; see δανείζω ),

[in LXX : 2Ki 4:1, Psa 109:11 (H5382), Pro 29:13 (H7326), Sir 29:28 * ;]

a money-lender: Luk 7:41. †

δανειστής , see δανιστής .

詞類次數：名詞（1）

原文字根：借貸（者）

字義溯源：債主，放利者；源自（G1155（δανείζω / δανίζω）=有息借貸）；而G1155（δανείζω / δανίζω）出自（G1156（δάνειον / δάνιον）=貸款），G1156（δάνειον / δάνιον）又出自（G1158（Δανιήλ）X*=禮物）

出現次數：總共（1）；路（1）

譯字彙編：

1）債主（1）路7:41