βλητεìος

From G906

βλητέος blēteos 1x

    requiring to be cast or put, Luk 5:38

G992 — βλητέος

βλητεα, βλητέον (βάλλω), which must be thrown or put (see βάλλω, 2); found only in neuter: Mar 2:22 (WH T omit; Tr brackets); Luk 5:38 βλητέον ἐστι followed by the accusative τόν οἶνον, cf. Matth. § 447, 3 a.; (Buttmann, 190 (165)). (Besides only in Basil, i., p. 137 c., Benedict edition.)

*† βλητέος , - α , - ον

(gerundive of βάλλω ),

(that which) one must put: Luk 5:38. †

詞類次數：形容詞（2）

原文字根：（可）投（的）

字義溯源：被安排，裝，被投置；源自（G906（βάλλω / ἀμφιβάλλω）*=擲）

出現次數：總共（2）；可（1）；路（1）

譯字彙編：

1）必須裝（1）路5:38；

2）被裝（1）可2:22