συγχράομαι (
synchráomai｜
soong-khrah'-om-ahee｜
verb｜
to have dealings with)
[Grk]
συγχράομαι LN: 34.1 GK: G5178
Derivation: from
σύν and
χράομαι;
Strong's: to use jointly, i.e. (by implication) to hold intercourse in common
KJV: --have dealings with.
See: σύνSee: χράομαι συγχράομαι,
make use of, avail oneself of, τῇ συμμαχίᾳ τοῖς καιροῖς, etc., Plb. 1.8.1, 18.51.6, etc.; πρὸς τὴν ἀδικίαν ταῖς ναυσί Id. 4.6.2; συναγωνιστῇ τῷ ποταμῷ as a coadjutor, Id. 3.14.5; τῇ ἀπὸ τῶν φίλων εὐνοίᾳ SIG 685.45 (Crete, ii B.C. ); πόρῳ OGI 544.23 (Ancyra, ii A.D. ); of commercial dealings, ς. τῇ νήσῳ Peripl.M.Rubr. 31: generally, have dealings, associate with, Σαμαρείταις Ev.[Joh 4:9], cf. Diog.Oen. Fr. 64.
II borrow jointly, τινῶν τριήρεις Plb. 1.20.14: - Pass., σιτικὰ τὰ συγχρησθέντα PPetr. 2p.64 ( iii B.C., cf. Arch.Pap. 3.518).
συγχράομαι synchraomai 1x
use in common; associate with, have dealings with, [Joh 4:9]
G4798 — συγχράομαι
(T WH συνχράομαι), συγχρωμαι; to use with anyone, use jointly (Polybius, Diodorus (Philo)); with the dative of a person, to associate with, to have dealings with: [Joh 4:9] (Tdf. omits; WH brackets the clause οὐ γάρ... Σαμαρ.).
† συν - χράομαι
( Rec. συγ -), - ῶμαι ,
[in Al. : [1Sa 30:19] * ;]
to use together with. Metaph ., c. dat. pers ., to associate with: [Joh 4:9] ( Polyb ., a1.). †
συγχράομαι原文音譯：sugcr£omai 尋格-赫拉哦買
詞類次數：動詞（1）
原文字根：共同-用
字義溯源：同用，結交，來往；由（G4862（σύν / συνεπίσκοπος）*=一同）與（G5530（χράομαι）*=對待，供應）組成
出現次數：總共（1）；約（1）
譯字彙編：
1）來往（1）[約4:9]