πῠρά, ῶν, τά,
watch-fires, in Hom. only nom. and acc., καίωμεν πυρὰ πολλά Il. 8.509, cf. 554, 9.77, 10.12; ἐκκαύσαντες π. Hdt. 4.134; πύρ’ αἴθει ( ν ) prob. for πυραίθει ( ν ) in E. Rh. 41 (lyr.), 78, 823 (lyr.) and for πύραιθεῖν (sic) in Call. Fr. 1.13 P.; πυρὰ δαίεται E. Rh. 136 (lyr.); ὡς . . ᾐσθάνοντό τὰ πυρὰ . . φανέντα the beacon-fires, Th. 8.102; π. κατασβεννύναι X. An. 6.3.25; dat., ἐπιτυγχάνει πυροῖς ἐρήμοις ib. 7.2.18, cf. Cyr. 4.2.16; of volcanic fires, Arist. Mir. 833a1; πυρά . . εὔδηλα πᾶσι Scymn. 258: metaph., δῆμος π. ἐς τὸν Τίβεριν πολλὰ ἐνέβαλε D.C. 55.13 . (A sg. πυρόν is cited by Hdn.Gr. 2.944, but rejected by Eust. 729.63: the accent, as well as dat. πυροῖς, shows that πυρά does not belong to πῦρ .)
πῠρά, ᾶς,
Ep. and Ion. πῠρή, ῆς, ἡ, ( πῦρ )
funeral-pyre, πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί Il. 1.52, etc.; πυρῆς ἐπιβάντ’ ἀλεγεινῆς 4.99, etc.; ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν 23.165, 24.787, cf. Pi. N. 9.24, S. Tr. 1254, etc.; ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον Il. 23.164; πυρὴν νῆσαι, συννῆσαι, to raise one, Hdt. 1.50, 86; πυρῆς ἁμμένης ibid.; τινὰ πυρᾷ κέαντες S. El. 757; σκῦλα πρὸς πυρὰν ἐμὴν κόμιζε Id. Ph. 1432; ἐπὶ τῇ π. κείμενος Pl. R. 614b; αἱ τῶν ζωγρηθέντων σφαγαὶ εἰς τὴν π. ib. 391b . mound raised on the place of the pyre, tumulus, Pi. I. 8(7).63, S. El. 901, E. Hec. 386, IT 26 .
2. altar for burnt sacrifice, Hdt. 7.167, E. Ion 1258 (troch.); ἑρκεῖος π. Id. Tr. 483; fire burning thereon, dub. l. in Hdt. 2.39 .
3. burning mass, ib. 107, Zos. 2.13; λαμπάδων π. a mass of burning torches, D.S. 17.36 .
** πυρά , - ᾶς , ἡ ( < πῦρ ),
[in LXX : Jdt 7:5 , Wis 17:6 , al. ;]
a fire: [Act 28:2-3]. †