προσρήγνυμι (prosrḗgnymi|pros-rayg'-noo-mee|verb|to burst upon)
[Grk] προσρήγνυμι, προσρήσσω, προσρήγνυμι / προσρήσσω LN: 19.6 GK: G4703, G4704
Derivation: from πρός and ῥήγνυμι;
Strong's: to tear towards, i.e. burst upon (as a tempest or flood)
KJV: --beat vehemently against (upon).
See: πρός
See: ῥήγνυμι