πορθ-έω,

collat. form of πέρθω (more used in Prose),

destroy, ravage, plunder, πόλεας καὶ τείχεα Il. 4.308; ἀνδρῶν ἀγρούς Od. 14.264; τοὺς χώρους Hdt. 3.58; πόλιν A. Th. 583, etc.; Φοινίκην Isoc. 9.62; τὴν Σελλασίαν ἔκαον καὶ ἐπόρθουν X. HG 6.5.27; τὴν ἤπειρον Th. 8.57; τὴν χώραν λεηλατῆσαι καὶ τὴν πόλιν πορθῆσαι D.S. 12.34; π. ἐκ τῶν ἱερῶν τὰ ἀγάλματα Ath. 12.523b: - Pass., πᾶν τὸ ἄστυ ἐπορθέετο Hdt. 1.84; ὅλης τῆς Ἑλλάδος πεπορθημένης Isoc. 10.49; τἀργύρια πορθεῖται is carried off, Eup. 155 .

2. in pres. and impf., sts. endeavour to destroy, besiege a town, Hdt. 1.162, Decr. ap. D. 18.164, D.S. 12.34, 15.4 .

3. of persons, destroy, ruin, θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς A. Th. 583; φίλους E. Fr. 605: abs., do havoc, Id. Andr. 633: esp. in Pass., αὐτοὶ ὑφ’ αὑτῶν . . πορθούμεθα. A. Th. 194; κατ’ ἄκρας . . ὡς πορθούμεθα Id. Ch. 691; of women, κόραι βία πρὸς ἀνδρῶν πορθούμεναι E. Ph. 565; σκόροδα πορθούμενος robbed of them, Com. phrase in Ar. Ach. 164 .

πορθέω portheō 3x

    to lay waste, destroy; impl. to harass, ravage, Act 9:21; Gal 1:13; Gal 1:23

G4199 — πορθέω

: imperfect ἐπόρθουν; 1 aorist participle πορθήσας; (πέρθω, πεπορθα, to lay waste); from Homer down; to destroy, to overthrow (R. V. uniformly to make havock): τινα, Act 9:21; τήν ἐκκλησίαν, Gal 1:13; τήν πίστιν, ibid. 23.

** πορθέω ,

collat. form (in cl . chiefly poët.) of πέρθω ,

[in LXX : 4Ma 4:23 ; 4Ma 11:4 * ;]

to destroy, ravage: Act 9:21, Gal 1:13; Gal 1:23. †

詞類次數：動詞（3）

原文字根：蹂躪

字義溯源：蹂躪，荒廢，毀滅，強奪，殘害；源自（G4011（Πέργη）X*=劫掠）。參讀G337（ἀναιρέω）同義字

出現次數：總共（3）；徒（1）；加（2）

譯字彙編：

1）殘害（2）徒9:21；加1:13；

2）他⋯殘害（1）加1:23