πατρῐκός, ή, όν,
(πατήρ)
derived from one’s fathers, hereditary, νόμοι Cratin. 116; ἀρίς Call. Com. 16; φίλος Ar. Av. 142; φίλοι OGI 227.9 (Didyma, iii B. C.); βασιλεῖαι Th. 1.13, Arist. [ Pol. 1285a19; ἁμαρτεῖν τοῦ π. τύπου Democr. 228; αἱ π. ἀρεταί Th. 7.69; ξένος And. 2.11, Th. 8.6; ἐχθρός Lys. 14.40; φύσει τῆς πρὸς ὑμᾶς ἔχθρας αὐτοῖς ὑπαρχούσης πατρικῆς D. 21.49; εἰς τὸ π., = by right of inheritance, PTeb. 5.12 (ii B.C.).
II = cross πάτριος, of or belonging to one’s father, γᾶρυς S. Ichn. 65 (lyr.); ὁ π. λόγος Pl. Sph. 242a; ἡ π. πρόσταξις Arist. EN 1180a19; οἰκονομία π., opp. δεσποτική and γαμική, Id. Pol. 1253b10; ἐνευχόμενός σοι τοὺς π. θεούς the gods of your father(s), PCair.Zen. 421.2 (iii B.C.); ἡ πατρική (sc. οὐσία) patrimony, E. Ion 1304; π. οἰκία PStrassb. 99.4 (ii B.C.); τὰ π. AP 11.75 (Lucill.); but τὰ π., also, father’s house, LXX Si. 42.10.
2. like a father, paternal, π. γὰρ ἀρχὴ βούλεται ἡ βασιλεία εἶναι Arist. EN 1160b26; π. καὶ συγγενικὴ αἵρεσις Plb. 31.25.1; παρρησία π. Plu. 2.802f; π. θεός OGI 418 (Judaea, i A. D.). Adv., τὰς κολάσεις πατρικῶς ποιεῖσθαι Arist. Pol. 1315a21; ὁ θεὸς π. κηδόμενος τοῦ ἀνθρωπείου γένους Plu. 2.117d.
3. Gramm., ἡ πατρική, = cross ἡ γενική, the genitive, Choerob. in Theod. 1.111 H.
πατρικός patrikos 1x
from fathers or ancestors, ancestral, paternal, [Gal 1:14]
G3967 — πατρικός
πατρική, πατρικόν (πατήρ),paternal, ancestral, equivalent to handed down by or received from one's fathers: [Gal 1:14]. (Thucydides, Xenophon, Plato, and following; the Sept.) (Synonym: see πατροως, at the end.)
πατρικίς , - ή , - όν
( < πατήρ ),
[in LXX for H1, [Gen 50:8], al. ;]
paternal, ancestral: [Gal 1:14]. †