ναύτ-ης, ου, ὁ, (ναῦς)

I seaman, sailor, Il. 19.375, Sapph. Supp. 9.8, Pi. P. 4.188, Pl. Plt. 302a, etc.: as Adj., ν. ὅμιλος E. Hec. 921 (lyr.); by sea, opp. πεζός (by land), A. Pers. 719 (troch.).

II passenger by sea, ναύτην ἄγειν τινά S. Ph. 901: metaph., συμποσίου ναῦται mates in the drinking bout, Dionys.Eleg. 5.

ναύτης nautēs 3x

    sailor, seaman, Act 27:27; Act 27:30; Rev 18:17

G3492 — ναῦτης

ναυτου, ὁ, a sailor, seaman, mariner: Act 27:27, Act 27:30; Rev 18:17. (From Homer down.)

** ναύτης , - ου , ὁ

( < ναῦς ),

[in Aq .: Eze 27:9; Sm .: Eze 27:29 * ;]

a seaman, sailor: Act 27:27; Act 27:30, Rev 18:17. †

詞類次數：名詞（3）

原文字根：船舶

字義溯源：船員，水手，船夫；源自（G3491（ναῦς）=船）；而G3491（ναῦς）出自（G3493（Ναχώρ）X*=漂浮）。參讀G3491（ναῦς）同源字

出現次數：總共（3）；徒（2）；啓（1）

譯字彙編：

1）水手（2）徒27:27；徒27:30；

2）眾水手（1）啓18:17