μᾰνία
(A), Ion. -ιη, ἡ, (μαίνομαι)
I madness, Hdt. 6.112, Hp. Aph. 7.5, S. Ant. 958 (lyr.), etc.; πολλὴν καταγνῶναι μ. τινῶν Isoc. 4.133; μέχρι μανίας ἡ σφοδρὰ ἡδονὴ κατέχουσα Pl. Phlb. 45e; μανίη νοῦσος Hdt. 6.75: freq. in pl., Lex Solonis ap. D. 46.14, Thgn. 1231, A. Pr. 879, 1057 (both anap.), etc.
II enthusiasm, inspired frenzy, μ. Διονύσου πάρα E. Ba. 305; ἀπὸ Μουσῶν κατοκωχή τε καὶ μ. Pl. Phdr. 245a; θεία μ., opp. σωφροσύνη ἀνθρωπίνη, ib. 256b, cf. Prt. 323b, X. Mem. 1.1.16; τῆς φιλοσόφου μ. τε καὶ βακχείας Pl. Smp. 218b.
III passion, ἐρωτικὴ μ. Id. Phdr. 265b; μανίην μανεὶς ἀρίστην Anacreont. 59.2: freq. in pl., Pi. O. 9.39, N. 11.48, E. HF 835; ἐγγὺς μανιῶν ἐλαύνει Id. Heracl. 904 (lyr.); μανίη τινός mad desire for.., Hermesian. 7.85.
μανία
(B), ἡ, = cross μανότης, An.Ox. 2.393.
G3130 — μανία
μανίας, ἡ (μαίνομαι), madness, frenzy: [Act 26:24]. (From Theognis, Herodotus down.)
μανία , - ας , ἡ ( < μαίνομαι ),
[in LXX : [Hos 9:7-8] H4895), Wis 5:4 , al. ;]
frenzy, madness: [Act 26:24]. †