κοσμ-ικός, ή, όν,

(κόσμος IV)

I of the world or universe, σχήματα Procl. in Euc. p.65 F.; τὰ κ. πάντα v.l. in Arist. Ph. 196a25, cf. Philol. (?) 23; ἡ κ. διάταξις Plu. 2.119 f; κ. ὀχλήσεις Luc. Par. 11; κλίσεις (v.l. κλήσεις) Suid. s.v. Ὀρφεύς: Astrol., κ. κέντρα (opp. γενεθλιαλογικά) Vett.Val. 79.26. Adv. - κῶς Id. 119.15, Ptol. Tetr. 112.

II

1. of this world, earthly, Heb 9:1; worldly, ἐπιθυμίαι Tit 2:12.

2. secular, lay, opp. clerical, Just. Nov. 123.1.2.

κοσμικός kosmikos 2x

    pr. belonging to the universe, in NT accommodated to the present state of things, adapted to this world, worldly, Tit 2:12;

    τὸ κοσμικόν, as a subst. the apparatus for the service of the tabernacle, Heb 9:1

G2886 — κοσμικός

κοσμικη, κοσμικόν (κόσμος), of or belonging to the world (Vulg.saecularis); i. e.:

1. relating to the universe: τοὐρανοῦ τοῦδε καί τῶν κοσμικων πάντων, Aristotle, phys. 2, 4, p. 196{a}, 25; opposed to ἀνθρώπινος, Lucian, paras. 11; κοσμικη διάταξις, Plutarch, consol. ad Apoll c. 34, p. 119 e.

2. earthly: τό ἅγιον κοσμικόν (its) earthly sanctuary (R. V. of this world), Heb 9:1.

3. worldly, i. e. having the character of this (present) corrupt age: αἱ κοσμικαι ἐπιθυμίαι, Tit 2:12; (so also in ecclesiastical writings).

* κοσμικός , - ή , - όν

( κόσμος ),

1. pertaining to the world or universe.

2. of this world, earthly. Heb 9:1.

3. In ethical sense, worldly: ἐπιθυμίαι , Tit 2:12. †

詞類次數：形容詞（2）

原文字根：系統（化）

字義溯源：現世的，世俗的，屬世界的；源自（G2889（κόσμος）*=世界）

出現次數：總共（2）；多（1）；來（1）

譯字彙編：

1）屬世界（1）來9:1；

2）世俗的（1）多2:12