ἀμάραντος (
amárantos｜
am-ar'-an-tos｜
adjective｜
unfading)
[Grk]
ἀμάραντος LN: 79.23 GK: G278
Derivation: from
Α (as a negative particle) and a presumed derivative of
μαραίνω;
Strong's: unfading, i.e. (by implication) perpetual
KJV: --that fadeth not away.
See: ΑSee: μαραίνω ἀμάραντος [ ᾰμᾰ], ον, (μαραίνω)
I unfading, λειμών Luc. Dom. 9: metaph., σοφία LXX Wi. 6.12; κληρονομία [1Pe 1:4], cf. CIG 2942c (Tralles); πνεῦμα prob. in IPE 2.286 (Panticapaeum): neut. pl. as Adv., Philostr. Im. 1.9.
II Subst. ἀμάραντον, τό (but in Lat. amarantus), never-fading flower, IG 14.607e (Carales), Poll. 1.229; = ἑλίχρυσον, Dsc. 4.57; = κενταύρειον μικρόν, Ps.- Dsc. 3.7; = χρυσοκόμη. Id. 4.55.
ἀμάραντος amarantos 1x
unfading; hence, enduring, [1Pe 1:4]
G263 — ἀμάραντος
(from μαραίνω; cf. ἀμίαντος, ἄφαντος, etc.), not fading away, unfading, perennial; Vulg.immarcescibilis: (hence, the name of the flower (Dioscorides (?) 4, 57, others); see ἀμαράντινος): [1Pe 1:4]. Found elsewhere only in Wis. 6:13; (ζωή ἀμάραντος Sibylline 8, 411; Boeckh, Corp. Inscriptions ii., p. 1124, no. 2942 c, 4; Lucian, Dom. c. 9).
**† ἀμάραντος , - ον
( < μαραίνομαι ),
[in LXX : Wis 6:12 ( σοφία ) * ;]
un-fading (whence ὁ ἀ ., the amaranth, an unfading flower): [1Pe 1:4] ( cf. MM , VGT , s.v. ). †
ἀμάραντος原文音譯：¢m£rantoj 阿-馬嵐拖士
詞類次數：形容詞（1）
原文字根：不-衰殘（著）
字義溯源：不衰殘的，不朽的，不能凋謝的；由 （G1（α / ἄλφα）=G427（ἄνευ）*=不） 與 （G3133（μαραίνω）*=消滅） 組成。保羅用這字來形容天上的基業
出現次數：總共（1）；彼前（1）
譯字彙編：
1）不能衰殘（1）[彼前1:4]