ἱερόσῡλ-ος, ὁ,

(proparox.)

I temple-robber, or generally, sacrilegious person, Ar. Pl. 30, Lys. 30.21, Pl. R. 344b, Men. Epit. 560, etc.: fem., ib. 504: ἱερόσυλε γραῦ ib. 524: neut. as Adj., ἱ. θηρία Id. Pk. 176.

II of things, got by sacrilege, παροψίδες Eub. 7.4.

ἱερόσυλος hierosylos 1x

    one who despoils temples, commits sacrilege, Act 19:37

G2417 — ἱερόσυλος

ἱερόσυλον (from ἱερόν and συλάω), guilty of sacrilege: Act 19:37 (A. V. robbers of temples; cf. Lightfoot in The Contemp. Rev. for 1878, p. 294f). (2 Macc. 4:42; Aristophanes, Xenophon, Plato, Polybius, Diodorus, others.)

** ἱερόσυλος , - ον

( < ἱερόν , συλάω ),

[in LXX : 2Ma 4:42 ( cf. - λημα , 2Ma 4:39 ; - λία , 2Ma 13:6 ) * ;]

robbing temples: Act 19:37. †

詞類次數：形容詞（1）

原文字根：聖的-扣留（者）

字義溯源：殿宇掠奪者，盜竊聖物的，偷竊廟物；由（G2411（ἱερόν）=聖殿）與（G4813（συλάω）=掠奪）組成；其中G2411（ἱερόν）出自（G2413（ἱερός）*=聖的），而G4813（συλάω）出自（G4818（συλλυπέω）X*=剝奪）

出現次數：總共（1）；徒（1）

譯字彙編：

1）他們⋯偷竊廟中之物（1）徒19:37