θεότης, ητος, ἡ,

divinity, divine nature, Col 2:9, Plu. 2.359d, Luc. Icar. 9, etc.; διὰ θεότητα for religious reasons, Heliod. ap. Orib. 50.7.1.

θεότης theotēs 1x

    divinity, deity, godhead, Col 2:9

G2320 — θεότης

θεότητος, ἡ (deitas, Tertullian, Augustine (de civ. Dei 7, 1)), deity i. e. the state of being God, Godhead: Col 2:9. (Lucian, Icar. 9; Plutarch, de defect. orac. 10, p. 415 c.)

† θεότης , - ητος , ἡ ,

deity, Godhead: Col 2:9 †

SYN.: θειότης G2305, q.v.

詞類次數：名詞（1）

原文字根：神（安置者）（的）

字義溯源：神性，神格，神本性；源自（G2316（θεός）*=神）。參讀G2305（θειότης）的比較

出現次數：總共（1）；西（1）

譯字彙編：

1）神本性（1）西2:9