θεό-πνευ-στος, ον,

inspired of God, σοφίη Ps.-Phoc. 129; ὄνειροι Plu. 2.904f; πᾶσα γραφή 2Ti 3:16; δημιούργημα Vett.Val. 330.19.

θεόπνευστος theopneustos 1x

    divinely inspired, 2Ti 3:16

G2315 — θεόπνευστος

θεοπνευστον (Θεός and πνέω), inspired by God: γραφή, i. e. the contents of Scripture, 2Ti 3:16 (see πᾶς, I. 1 c.); σοφιη (pseudo-)Phocyl. 121; ὄνειροι, Plutarch, de plac. phil. 5, 2, 3, p. 904 f.; (Sibylline Oracles 8, 411 (cf. 308); Nonnus, paraphr. ev. Ioan. 1, 99). (ἐμπνευστος also is used passively, but ἄπνευστος, ἐυπνευστος, πυριπνευστος (δυσδιαπνευστος), actively (and δυσαναπνευστος; apparently either active or passive; cf. Winer's Grammar, 96 (92) note).)

*† θεόπνευστος , - ον

( < θεός , πνέω ),

inspired by God: 2Ti 3:16. †

詞類次數：形容詞（1）

原文字根：神（安置者）-吹

字義溯源：有神聖的吹氣的，神所默示的，神所吹氣的；由（G2316（θεός）*=神）與（G4154（πνέω）*=吹氣）組成

出現次數：總共（1）；提後（1）

譯字彙編：

1）神所吹氣的（1）提後3:16