δότ-ης, ου, ὁ,

later form of δοτήρ, LXX Pro 22:8; 2Co 9:7.

δοτ-ήρ, ῆρος, ὁ,

giver, dispenser, ταμίαι.. σίτοιο δοτῆρες Il. 19.44; ὀϊστοὶ θανάτοιο δ. Hes. Sc. 131; esp. of the gods, δ. εὐθηλέος ἥβης h.Hom. 8.9; μαντευμάτων Pi. Pae. 7.1; πυρὸς βροτοῖς δοτῆρα A. Pr. 612. - Poet. form used by X. Cyr. 8.1.9, and in later Prose, θεὸς δ. παντὸς ἀγαθοῦ D.H. 2.62, cf. J. AJ 1.18.6, Iamb. Myst. 3.31.

δότης dotēs 1x

    a giver, 2Co 9:7

G1395 — δότης

δοτου, ὁ (δίδωμι), for the more usual δοτήρ, a giver, bestower: 2Co 9:7 from Pro 22:8. Not forrod elsewhere.

† δότης , - ου , ὁ

( < δίδωμι ),

[in LXX : Pro 22:8 * ;]

= δοτήρ ,

a giver: 2Co 9:7 ( LXX ) (not elsewhere). †

詞類次數：名詞（1）

原文字根：給（者）

字義溯源：給與者，捐者；源自（G1325（διδῶ / δίδωμι）*=給）

出現次數：總共（1）；林後（1）

譯字彙編：

1）給與者（1）林後9:7