עוה‎ [Ancient Hebrew] verb; do wrong
[SN] עָוָה‎ (verb|bend|commit iniquity)
realized lexeme(s): עֱוּ‎, עֲו‎, עָו‎, עֱוָה‎, עֲוֵה‎, עִוָּה‎, עֱוִי‎, עֱוֵי‎, עֲוֵי‎, עָוִי‎
הַעֲוֵה‎|adverb, hif‘il, infinitive (absolute), unknown, unknown, unknown, absolute
הֶעֱוָה‎|verb, hif‘il, perfect, third person, masculine, singular
הֶעֱוּוּ‎|verb, hif‘il, perfect, third person, unknown, plural
הֶעֱוִינוּ‎|verb, hif‘il, perfect, first person, unknown, plural
הֶעֱוֵיתִי‎|verb, hif‘il, perfect, first person, unknown, singular
הַעֲוֹתֹו‎|verb, hif‘il, infinitive (construct), unknown, unknown, unknown, absolute, pronominal suffix, third person, masculine, singular
נַעֲוֵה‎|adjective, nif‘al, participle, unknown, masculine, singular, construct
נַעֲוֵיתִי‎|verb, nif‘al, perfect, first person, unknown, singular
נַעֲוַת‎|noun, nif‘al, participle, unknown, feminine, singular, construct
עִוָּה‎|verb, pi“el, perfect, third person, masculine, singular
עָוִינוּ‎|verb, qal, perfect, first person, unknown, plural
עָוְתָה‎|verb, qal, perfect, third person, feminine, singular