נסך‎ [Ancient Hebrew] verb; pour
[SN] נָסַךְ‎ (verb|pour out|set)
realized lexeme(s): נְסֹךְ‎, נַסֵּךְ‎, נָסַךְ‎, נָסָךְ‎, סִּיך‎, סִּיךְ‎, סֵּיךְ‎, סְּך‎, סִּך‎, סֵּךְ‎, סַּךְ‎
אַסִּיךְ‎|verb, hif‘il, imperfect, first person, unknown, singular
הַסֵּיךְ‎|verb, hif‘il, infinitive (absolute), unknown, unknown, unknown, absolute
הַסֵּךְ‎|verb, hif‘il, infinitive (absolute), unknown, unknown, unknown, absolute
הִסִּכוּ‎|verb, hif‘il, perfect, third person, unknown, plural
יְנַסֵּךְ‎|verb, pi“el, wayyiqtol, third person, masculine, singular
יַּסִּיכוּ‎|verb, hif‘il, wayyiqtol, third person, masculine, plural
יַּסֵּךְ‎|verb, hif‘il, wayyiqtol, third person, masculine, singular
יֻסַּךְ‎|verb, hof‘al, imperfect, third person, masculine, singular
יִסְּכוּ‎|verb, qal, imperfect, third person, masculine, plural
נְסֹךְ‎|verb, qal, infinitive (construct), unknown, unknown, unknown, construct
נָסַךְ‎|verb, qal, perfect, third person, masculine, singular
נָסָךְ‎|verb, qal, perfect, third person, masculine, singular
נִסַּכְתִּי‎|verb, nif‘al, perfect, first person, unknown, singular
נָסַכְתִּי‎|verb, qal, perfect, first person, unknown, singular
תִסְּכוּ‎|verb, qal, imperfect, second person, masculine, plural