טָבַח‎ (ṭâbach|taw-bakh'|verb|slaughter)
[Heb] טָבַח‎ ETCBC: טבח‎ (verb|slaughter) OSHL: i.ac.aa TWOT: 786 GK: H3180 Greek: θύω, σφαγή, σφάζω
Derivation: a primitive root;
Strong's: to slaughter (animals or men)
KJV: kill, (make) slaughter, slay.