H1982. helek
הֵ֫לֶךְ noun masculine traveller (properly a going, journey, whence wayfarer, traveller) only הֶעָשִׁיר לְאִישׁ הֵלֶךְ וַיָּבאֹ [2Sam 12:4] (|| לוֺ הֵבָּא הָאִישׁ לוֺ, הַבָּא הָאֹרֵחַ); — in ᵑ0 [1Sam 14:26] ׳ה דְּבָשׁ, הֵלֶךְ must be construct & = flowing, or dropping (of honey), but read rather ᵐ5 הָלַךְ The Klo We Dr (& דְּבֹּרוֺ for דְּבַשׁ q. v., ᵐ5 We Dr).