πλανήτης (
planḗtēs｜
plan-ay'-tace｜
noun｜
wanderer)
[Grk]
πλανήτης,
πλάνης LN: 15.26 GK: G4416,
G4417 Hebrew: נָדַד
Derivation: from
πλάνος;
Strong's: a rover ("planet"), i.e. (figuratively) an erratic teacher
KJV: --wandering.
See: πλάνος πλᾰν-ήτης, ου,
Dor. πλανάτας, ὁ, = πλάνης 1.1, S. OC 3, 124 (lyr.), E. Ba. 148 (lyr.), etc.; τοὺς π. ἐπὶ τὰς πόλεις ἐμπόρους [καλοῦμεν ] Pl. R. 371d; πλανῆται ἐπὶ πάντας τόπους, of hares, X. Cyn. 5.17 .
II as Adj., π. ἄθλιος βίος E. Heracl. 878, cf. Porph. Marc. 22 .
2. Medic., = πλάνης 1.3, Gal. 11.18.
πλανήτης planētēs 1x
a rover, roving, a wanderer, wandering; ἀστὴρ πλανήτης, a wandering star, [Jud 1:13]
G4107 — πλάνης
[, πλανητός, ὁ, see πλανήτης.]
G4107 — πλανήτης
,
πλανητου,
ὁ (
πλανάω),
a wanderer:
ἀστέρες πλανῆται,
wandering stars (Aristotle, Plutarch, others), Jude 1:13 (where WH marginal reading
ἀστέρες πλανῆται (Xenophon, mem. 4, 7, 5)); see
ἀστήρ, at the end
πλανήτης , - ου , ὁ
( < πλανάω ),
[in LXX : [Hos 9:17] (H5074) * ;]
= πλάνης ,
a wanderer: ἀστέρες Papyri ( cl . planets), wandering stars, [Jud 1:13] ( WH , mg ., - τες ). †
πλάνης / πλανήτης原文音譯：plan»thj 普拉尼帖士
詞類次數：名詞（1）
原文字根：離正道的
字義溯源：流蕩者，徒涉者；源自（G4108（πλάνος）*=漂泊，迷惑）
出現次數：總共（1）；猶（1）
譯字彙編：
1）是流蕩的（1）[猶1:13]