μίγμα, ατος, τό, (μείγνυμι)

1. mixture, compound, Emp. and Anaxag. ap. Arist. Ph. 187a33, cf. Metaph. 1012a28.

2. μίγματα, τά, of drugs, Plu. 2.80a, Dsc. 5.44, Apollon. ap. Gal. 12.655; μ. σμύρνης καὶ ἀλόης Joh 19:39; of pigments, D.H. Isa 4:1-6, Comp. 21; of condiments, Plu. 2.997a; of amalgams, Zos.Alch.p.197 B. (In codd. sts. μῖγμα, for which μεῖγμα (formed like χεῦμα) shd. perh. be restored in Emp. and Anaxag. ap. Arist., but μίγμα (formed like χύμα) may be retained in later texts.)

μίγμα migma 1x

    a mixture, Joh 19:39

G3395 — μίγμα

or (so L T) μίγμα (on the accent cf. Lipsius, Gramm. Untersuch., pp. 32 and 34 (cf. Winer's Grammar, § 6, 1 e.; κρίμα, at the beginning)), μιγματος, τό (μεγνυμι), that which has been produced by mixing, a mixture: Joh 19:39 (WH text ἕλιγμα, which see). (Sir. 38:8; Aristotle, Plutarch, others.)

** μίγμα

( LT , cl ., μῖγμα ; on the orthogr., v. B1., § 3, 5), - τος , τό

( < μίγνυμι ),

[in LXX : Sir 38:8 * ;]

a mixture: Joh 19:39 ( ἕλιγμα , WH , R , mg .). †

μεῖγμα , - τος , τό , see μίγμα , and cf. Bl., § 3, 5.

詞類次數：名詞（1）

原文字根：混合物

字義溯源：混合物，混合料，調合物；源自（G3396（μείγνυμι / μειγνύω / μίγνυμι）*=調混）

出現次數：總共（1）；約（1）

譯字彙編：

1）混合料（1）約19:39