θερμαίνω,
aor. ἐθέρμηνα Il. 14.7, etc., later ἐθέρμᾱνα Arist. GA 730a16: pf. τεθέρμαγκα Hsch. s.v. κεχλίαγκα: pf. Pass. τεθέρμασμαι Apollod. Poliorc. 147.4, Eust. 1573.47, (δια-) Hp. Vict. 2.64: (θερμός): -
1. warm, heat, εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ.. Ἑκαμήδη θερμήνῃ Il. 14.7; ἥλιος θερμαίνων χθόνα E. Ba. 679, cf. A. Pers. 505; τὸ χαλκίον θέρμαινε Eup. 108: - Med., cause to be warmed, τῇ ἐρωμένῃ χαλκία δύο ὕδατος PSI 4.406.37 (iii B.C.): - Pass., to be heated, Od. 9.376, Pl. Phd. 63d; τὸ θερμαῖνον ψύχεται ὑπὸ τοῦ θερμαινομένου Arist. GA 768b18; feel the sensation of heat, Pl. Tht. 186d; to be or grow feverish, Hp. Epid. 1.26. ιβ; to be parched, of roots, X. Oec. 19.11.
2. metaph., θ. φιλότατι νόον Pi. O. 10(11).87; ἕως ἐθέρμην’ αὐτὸν φλὸξ οἴνου E. Alc. 758; σπλάγχν’ ἐθέρμαινον ποτῷ Id. Cyc. 424; σπλάγχνα θ. κότῳ Ar. Ra. 844; πολλὰ θερμαίνοι φρενί is prob. f.l. for π. θ. φρένα, A. Ch. 990(1004); οὐ τοῦτο μή σε θερμήνῃ Herod. 1.20: - Pass., κεναῖσιν ἐλπίσιν θερμαίνεται glows with hope, S. Aj. 478; χαρᾷ θ. καρδίαν have one’s heart warm with joy, E. El. 402.
G2328 — θερμαίνω
: middle, present θερμαίνομαι; imperfect ἐθερμαινομην; (θερμός); from Homer down; to make warm, to heat; middle to warm oneself: [Mar 14:54], [Mar 14:67]; [Joh 18:18], [Joh 18:25]; [Jam 2:16].
θερμαίνω
( < θερμός ),
[in LXX chiefly for H2552;]
to warm, heat; mid ., to warm oneself: [Mar 14:54]; [Mar 14:67], [Joh 18:18]; [Joh 18:25] [Jas 2:16]. †