חוב
[Ancient Hebrew]
verb
;
be guilty
[SN]
חוּב
(verb|be guilty)
realized lexeme(s):
חִיַּבְ
חִיַּבְתֶּם
|
verb, pi“el, perfect, second person, masculine, plural
verb, pi“el, perfect, second person, masculine, plural
verb
verb
pi“el
perfect
second person
masculine
plural
not applicable
unknown
unknown
unknown
Dan 1:10