טפח
[Ancient Hebrew]
verb
;
bring forth
[SN]
טָפַח
(verb|extend)
realized lexeme(s):
טִפַּחְ
טִפַּחְתִּי
|
verb, pi“el, perfect, first person, unknown, singular
verb, pi“el, perfect, first person, unknown, singular
verb
verb
pi“el
perfect
first person
unknown
singular
not applicable
unknown
unknown
unknown
Lam 2:22