דהם
[Ancient Hebrew]
verb
;
surprise
[SN]
דָּהַם
(verb|astonish)
realized lexeme(s):
דְהָם
נִדְהָם
|
adjective, nif‘al, participle, unknown, masculine, singular, absolute
adjective, nif‘al, participle, unknown, masculine, singular, absolute
adjective
verb
nif‘al
participle
unknown
masculine
singular
absolute
unknown
unknown
unknown
Jer 14:9