נסס‎ [Ancient Hebrew] verb; falter
[SN] נָסַס‎ (verb|be sick), נָסַס‎ (verb|be high)
realized lexeme(s): נֹוסְס‎, נֹוסֵס‎, נֹסֵס‎
הִתְנֹוסֵס‎|verb, hitpa“el, infinitive (construct), unknown, unknown, unknown, absolute
מִתְנֹוסְסֹות‎|verb, hitpa“el, participle, unknown, feminine, plural, absolute
נֹסֵס‎|noun, qal, participle, unknown, masculine, singular, absolute