נִקָּיֹון[Ancient Hebrew] noun; innocence
[SN] נִקָּיֹון‎ (subs|bluntness|innocency)
realized lexeme(s): נִקְיֹון‎, נִקָּיֹון‎, נִקְיֹן‎, נִקָּיֹן
נִקָּיֹוןnoun, masculine, singular, absolute
נִקְיֹוןnoun, masculine, singular, construct
נִקָּיֹןnoun, masculine, singular, absolute
נִקְיֹןnoun, masculine, singular, construct