נִקָּיֹון‎ [Ancient Hebrew] noun; innocence
[SN] נִקָּיֹון‎ (subs|bluntness|innocency)
realized lexeme(s): נִקְיֹון‎, נִקָּיֹון‎, נִקְיֹן‎, נִקָּיֹן‎
נִקָּיֹון‎|noun, masculine, singular, absolute
נִקְיֹון‎|noun, masculine, singular, construct
נִקָּיֹן‎|noun, masculine, singular, absolute
נִקְיֹן‎|noun, masculine, singular, construct