פצר‎ [Ancient Hebrew] verb; entreat
[SN] פָּצַר‎ (verb|push)
realized lexeme(s): פְצְר‎, פְצַר‎
הַפְצַר‎|verb, hif‘il, infinitive (absolute), unknown, unknown, unknown, absolute
יִּפְצַר‎|verb, qal, wayyiqtol, third person, masculine, singular
יִּפְצְרוּ‎|verb, qal, wayyiqtol, third person, masculine, plural