טוב‎ [Ancient Hebrew] verb; be good
[SN] טֹוב‎ (verb|pleasing)
realized lexeme(s): טֹּב‎, טוב‎, טֹוב‎, טִיב‎, טִיבֹ‎
הֱטִיבֹותָ‎|verb, hif‘il, perfect, second person, masculine, singular
הֱטִיבֹתָ‎|verb, hif‘il, perfect, second person, masculine, singular
טֹּבוּ‎|verb, qal, perfect, third person, unknown, plural
טֹוב‎|verb, qal, infinitive (construct), unknown, unknown, unknown, absolute
טֹוב‎|verb, qal, infinitive (construct), unknown, unknown, unknown, construct
טֹוב‎|verb, qal, perfect, third person, masculine, singular